วันศุกร์ที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

เท้าไฟ


ก่อนวันประกาศผลรางวัลสุดยอด มีวงพนันเกิดข้ึนหน้าร้านลาบ ซกเล็ก บ้างว่าต้องเป็นสลัมด็อก
อีกคนหน้าขึงขังบอกมึงต้องดู เบนจามิน จากแก่ไปสู่เด็กก่อน หลายๆความคิดเริ่มขัดแย้ง
จำนวนเบียร์ในวงพนันเพิ่มมากขึ้นจาก สามขวดเพิ่มเป็นสามโหลแบบยกลัง ในที่สุดการเป็นกรรมการ
บวกสักขีพยานก็เป็นของผม วันนั้นผมไม่ได้สนใจแบบไม่รู้จักทั้งสองเรื่องจะไปสนทำไม ผมไม่ได้ดูหนังจาก
YOUTUBE และ การบอกลาโรงภาพยนตร์เล็กๆในห้างสรรพสินค้าได้ดำเนินมาเป็นเวลานานแล้ว
ผมเป็นคนกำหนดตารางเวลาเปิดปิดแอร์ เปิดไฟ หรือแม้กระทั้งหยุดสต็อฟภาพยนตร์ต่างๆได้เองระหว่าง
ปวดท้อง ผมเป็นคนเลือกภาษาได้เองว่า วันนี้จะดูแบบนั่งอ่านภาษาไทยหรือฟังชาวต่างประเทศพูดไทยอย่างชัดเจน  ผมไม่จำเป็นต้องปิดโทรศัพท์หรือเปิดสั่นเตือน ผมสามารถกดกลับไปดูฉากที่ประทับใจพร้อมจดถ้อยคำแสนเท่ไว้ใช้ในชีวิตประจำวันได้ ผมดูหนังจากร้านเช่าหรือไม่ก็หาซื้อdvdลดราคาเสมอๆครับ

ผมไม่ต้องอินเทรนอะไรกับชาวบ้านเขา ผมก็ยังมีลมหายใจ... และต้องติดตามผ่านตาแน่นอน

สลัมที่อินเดียผมว่า ดูดีมากกว่าความจริงอันโหดร้าย ผิดครับ!ไม่ต้องคาดการณ์ว่าผมเคยไปอาศัยที่นั้น
ความรู้สึกของหนังผมว่ายังไงก็คงไม่ร้อยเปอร์เซนต์กับความเป็นจริงของการดำเนินชีวิตมนุษย์
กว่าที่ผมจะ บรรยายความโง่บวกกับภาษาที่สับสน ทุกคนคงได้รับชมเรื่องนี้เรียบร้อยโรงเรียนอินเดีย
ไปแล้ว  สิ่งที่น่าสนใจสำหรับผมที่สุดคือการรอชม การเต้นรำของเอกลักษณ์หนังอินเดียว่าต้องมีสักฉาก
นำ้ตาแทบไหล มีจริงๆด้วย เป็นฉากแห่งการรอคอยจริงๆ แม้ว่าอาจจะรอนาน... เท้าไฟงดงามและตื้นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ผมให้รางวัลกับฉากนี้ห้าดาวไปเลยครับ เป็นห้าดาวสำหรับเบียร์สามลังที่ผมเป็นกรรมการ...
แหะๆ ๆตอนนี้น้ำลายจะไหล จริงๆ

วันพฤหัสบดีที่ ๑๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

เขียนหนังสือได้ทุกวันก็ไม่ใช่ คนอย่างกู

วันพฤหัสบดีที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

Merry Christmas


วันจันทร์ที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

iอ้วน

ไอ้อ้วนสีดำตัวนี้มันเจ๋งดีจังโว้ย  เสียงก็ดี เกมส์ก็เล่นได้สนุกแถมพกพาสะดวกแต่ไม่ปลอดภัย
คงต้องไปซื้อกันตามห้างสรรพสินค้า หรือตลาดที่ขายอุปกรณ์ไฟฟ้า
ใช้ความทรงจำของสมองเครื่องขนาดสี่กิ๊ก(4 GB) ภาพสีคมชัด เสียงกองเชียร์เฮลั่น ทั่วท้องสนามเวลายิงทำคะแนนประตูทีมคู่แข่ง สลับกันเวลาโดนยิงเข้าบ้างเสียงลั่นดังเต็มสองรูหูเสียยิ่งกว่า เสด็จมันส์สะใจซะงั้น

พยายามเลือกใช้ทีมจากเอเชียเหมือนตัวเรา ใช่เราเป็นเอเชียเตือนสติไว้บรรทัดนี้สำหรับางคนที่แกล้งลืม
มองหาทีมชาติไทย มองหามองเลือก เฟ้นหา พิจารณา ไม่มี ไม่มีจริงๆ!!!อยากจะยกหูโทรศัพท์ไปถามผู้ผลิต
โคนามิ ว่าทำไมยูไม่ใส่ทีมไทยไปแต่กลัวการเหนบแนมกลับว่า ทีมประเทศมึงมาตรฐานต่ำ เด๋วจะเกิดสงครามระหว่างประเทศขึ้นมาอีก ไม่อยากสร้างเรื่องให้รัฐบาลที่ฆ่าประชาชนเมื่อวันวานต้องรับผิดชอบ
ทำไมทีมบ้านเราไม่เก่งกล้าสามารถเหมือนที่บ้านเรามีคนพากย์ฟุตบอลฝีปากดี ทำไมเมืองไทยไม่ยิ่งใหญ่
เหมือนหนังสือแทบลอยด์ที่มียอดจำหน่ายสูง ทำไมทีมฟุตบอลไทยเล่นไม่อึดเท่าลูกหนี้หนีพนันรายวัน
คงไม่มีคำตอบ คงไม่ต้องทำประชาพิจารณ์ คงไม่ต้องพึ่งรัฐบาล  ...

เพื่่อเป็นการหนีปัญหา ไม่เป็นไร กูเก่งในเกมส์ก็ได้ตัวจริงกูไม่เก่ง ทีมชาติสิบเอ็ดคนกูยิงลูกไม่แรง แต่กูวางแผนเล่นในเกมส์ก็ได้ แต่ปัญหาก็ยังคงหนีไม่พ้นเพราะไม่ได้หนีไปอังกฤษ และจะเอาทีมไหนแทนทีมไทย
สร้างใหม่ก็ทำไม่เป็น ??? เอาอเมริกาแล้วกันเพราะบ้านเราพะยี่ห้อ ยูเอส เอ กันเหลือหลาย และอีกอย่าง
ประชากรไอ้กัน มันก็เลือกผู้นำประเทศผิดๆเหมือนบ้านเรามาหลายต่อหลายหน สำเร็จครับ สำเร็จ
ชนะขาดรอย ชนะด้วยความตั้งใจและฝีมือ... ชนะเห็นๆสามศุนย์ในเกมส์แรกและเกมส์ต่อๆๆมา
จนได้แชมป์ได้ครองถ้วยรางวัลเป็นการชนะคนเดียวเป็นความภาคภูมิใจแบบอีแอบ น้ำตาไหลเมื่อเห็นทีมที่เล่นได้จูบถ้วย            เป็นความอุตสาหะและเจ็บนิ้วชิบหายแบบไม่ต้องพึ่งพาใคร

มองไปรอบตัวไม่มีใครมาร่วมภูมิใจ เป็นความสำเร็จเพียงลำพัง หากวันหนึ่งในเกมส์ชีวิตจริง
หากต้องชนะแบบนี้อย่าชนะดีกว่า   ชัยชนะเพียงลำพังไร้ผู้ร่วมทาง เสมอเหมือนเอาเงินคนอื่น เขียนหนังสือส่งโรงพิมพ์
ไม่มีคนชอบ ไร้คนพูดถึงแสร้งว่าแอบคิดไปเองว่ากูเขียนดี ให้ทำแบบนั้น ขออึดอัดตายและเก็บนิ้วไว้เล่นกับไอ้อ้วนดีกว่าที่ต้องมาทนจับปากกา  (ฮา)




วันจันทร์ที่ ๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑

สมชาย

สมชายไม่ได้กลัดเข็ม
และไม่ได้หน้าเข้มเหมือนไอ้เต๋า
ใบหน้าปราศจากหนวดเครา
อำนาจเงินให้เขาเป็น นายกรัฐมนตรี

พณ.ท่านคนเก่าตกม้าเพราะตะหลิว
บรรยกาศหน้าสิ่วหน้าสันขวาน
หมดวาสนาด้วยอำนาจความดีงาม
ตุลาการพิทักษ์ ความดี ให้เกรียงไกร

พวกไพร่ในลอนดอนก็แสนฉลาด
นักการตลาดเซียนชั้นสูง
เงินซื้้อเหี้้ยใน สภาให้ยกมือ
สมคำลือเมืองไทย เหี้ยเป็นใหญ่นายกรัฐมนตรี

ให้โอกาส สมชายก่อนได้ไหม?
แอะอะไป ใครมาเป็นก็ไล่เขา
ให้โอกาสคุณน้องเขยได้โกงพวกหัวเบา
ให้โคตรเหง้าตะกูลเราได้ ร่มเย็น

ประเทศไทยเป็นทองหยิบขนมหวาน
รับประทานทั้งครอบครัวแสนสดใส
เมินน้ำตา คนจนเป็นอย่างไร
น้องเขยกูเป็นใหญ่ ในแผ่นดิน...

โกงให้สิ้น แผ่นดินแม่
ไม่ต้องเหลียวแล ความทุกข์ยาก
ทุนนิยมซื้อ ส. ส.และความอยาก
ฮ๊ากเลือดยัดห่า ทั้งตระกูล