เรื่องสั้น เรื่องไม่เป็นเรื่อง และเรื่องของกู

เรื่องสั้น ...
อากาศร้อนได้ผ่านพ้นไป
อากาศฝนเข้ามาแทนที่ หลายๆท่านยังคงอุณภูมิจัดจ้านและยังมีน้ำท่วมขังหน้าบ้านแถมให้
น้ำเจิ่งนองหน้าตลาด เห็นหนูวิ่งผ่านแล้วพานใจเสีย
จะไม่ให้ใจเสียได้อย่างไร? ก็น้ำที่ขังหน้าบ้านกลิ่นเหม็นเจ็ดตลบสีก็ยังเหมือนน้ำพะโล้เป็ด
เกิดความสงสัยเข้ามาในหัวใจและสมองที่กลวงโล่ง?

"อาแป๊ะ ใช้น้ำครำหน้าบ้าน มาต้มเป็ดหรืออย่างไร มันถึงได้เป็นสีดำ"
แป๊ะทำสีหน้าไม่พอใจแต่ก็ยังฝืนตอบ "ลื้อจามารู้อารายเด็กซาหมัยนี้ มั่วๆซั่วๆ เป็กพาโร่ ก้อเปนสีนี้แหล่ะ
"ทามมาย สีนี้แลก ไม่ล้าย เหรอ "
ผมไม่ได้พูดจาโต้ตอบหรือเถียง คนข้างๆหน้าร้านเริ่มสนใจฟังสิ่งที่แป๊ะพูด
"คนสมัยนี้ชอกราแวงเหมือนรักถาบานชุดนี้ ทำอาไรไม่คิดว่าเรื่องมันจายาว คิดชุ่ยๆว่าจะจบแบบแฮกปี้แองดิ้ง เหมืองเรื่องสั่นวันนากรรมไท"
"อั๊วเห็นมาเยอะแล้ว ตั้งแต่ยุคจองพลป. นายทหารเย็ดอำนาจและเกิดเหตุการณ์บานปลาย อ้ายเรื่องที่เกิดเหตุร้ายประชาชนมาตาย
ก็ทหารทั้งนั้น ดู ลีๆนา สิ่บสี่ สิบหก ยี่สิบ ตายกังไปเท่าไหร่ ถนนเต็มไปด้วยกองเลือก สีสดยิ่งกว่าเลือกเป็กอีก ใจทหารอีก็อำมหิตเหมือนน้ำครำ!
น้ำเป็ดของอั๊วนี่ล่ะ ลื้อดูสิอีปาธาน คมช ตอนนี้หน้าดำยังกะตูดเป็ก" อิอิ
"เอ้า! แป๊ะนี่เขาไม่ให้พูดเรื่องการเมือง" ผมรีบยับยั้งก่อนเหตุการณ์จะบานปลายก่อนที่ญาติทหารจะนำรถถังเข้ามาเผาร้านเป็ดของแก
"อ่อ อ่อ อั๊วก็พึ่งรู้ว่า ปาชาธิปไตย เลือกเวลาหรือมีเวลาให้พะเด็กการ มาครองเมืองได้เหมือนกัน"
...ไหนๆก็พูกกันแล้ว ลื้อรู้มั้ย ร้านเป็ดอั๊วมีอายุมากกว่าประชาธิปไตยของลื้ออีก หกสิบกว่าปีนี่เป็กของอั๊วคุงณภากนุ่มเสมอ แต่ปาชาธิปไตยของลื้อมันทั้งเหนียว แข็งแถมยังเหม็นบูดอีกต่างหาก ปาชาธิปไตย บนความเก๋าเจ้ง"
ผู้คนเดินผ่านไปมา เริ่มสนใจในสิ่งที่อาแป๊ะผู้นี้พูด บ้างก็ซุบซิบว่าแกรับเงินเพื่อมาพูดให้ร้าย คมช บ้างก็ว่าแกมีธุรกิจเอื้อประโยชน์กับภริยาท่านผู้นำคนก่อน
แต่ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่จะคิดว่าแกประชาธิปไตยจริงหรือปลอม!
ขนาดประชาธิปไตยยังมีของปลอมอีกหรือ?
ผมถอนหายใจและ เผลอหยิบตูดเป็ดพะโล้ขีดละสิบ มาดม ฟื้ดๆ!

เรื่องไม่เป็นเรื่อง ...
การเลือกตั้งครั้งต่อไปในวันอาทิตย์จะต้องแหกตาตื่นตอนเช้าไปกาบัตรเสีย คือตั้งใจว่าจะเลือกทุกคนที่มาสมัครเพื่อให้กำลังใจของว่าที่ผู้แทนราษฎรทุกคน
เพราะยังเข็ดหลาบจำกับระบบการเมืองแบบไทยๆแม่งเลือกไปก็ไปโกงกิน แต่เออครั้งนี้อาจจะแน่จริงถึงขั้น ไม่ฟังเสียงนาฬิกาปลุก ว่าแต่ว่าจะมีการเลือกตั้งจริงๆเหรอ เรื่องพวกนี้ไม่เป็นเรื่องเป็นราวแทบหาสาระมาทำเหี้ยอะไรไม่ได้เลยนะมึง!

และเรื่องของกู ...
กูรู้ กูรู้ กูรู้
กูไม่รู้ กูไม่รู้ กูไม่รู้
กูเมา กูเมา กูเมา
กูเบื่อ กูเบื่อ กูเบื่อ
กูจะอ๊วก กูจะอ๊วก กูจะอ๊วก
กูต้องทนหรือนี่ กูต้องทนหรือนี่ กูต้องทนหรือนี่?
กูเกลียดการยึดอำนาจ กูเกลียดการยึดอำนาจ กูเกลียดการยึดอำนาจ
กูไม่ใช่พวกอ้ายแม้ว กูไม่ใช่พวกอ้ายแม้ว กูไม่ใช่พวกไอ้แม้ว
และ และ และ
ทหารไม่ใช่พ่อกู ทหารไม่ใช่พ่อกู ทหารไม่ใช่พ่อกู

...................................................................... ..... .. .

กูเริ่มกลัวแล้ว กูเริ่มกลัวแล้ว กูเริ่มกลัวแล้ว
กูเริ่มหลอน กูเริ่มหลอน กูเริ่มหลอน
กูเริ่มจบไม่ลง กูเริ่มจบไม่ลง กูเริ่มจบไม่ลง
กูจะทำไงดี กูจะทำไงดี กูจะทำไงดี?

เออ เออ เออ

เรื่องของกู เรื่องของกู เรื่องของกู