วันอาทิตย์ที่ ๒๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐

บทสุดท้ายของความเหงา

รู้ว่าเธอก็แสนดี...ที่อยากจะดูแลฉัน
รู้ว่าเรานั้นใจตรงกัน...หากจะมีฝันร่วมทาง
เพราะเธอนั้นเป็นคนดี...และคงจะดีที่สุดในใจฉัน
แต่เธอจะร้องไห้ทุกวัน...หากฉันนั้นต้องโกหกเธอ
รู้ว่าเธอนั้นไม่เป็นไร...ดูแลใจเธอได้ทุกคราว
และสิ่งที่เธอปราถนา...ต้องได้มาในเร็ววัน
ขอให้เธอได้โชคดี....กับความฝันวันของเธอ
เราจะรักกันเสมอ...หากเธอจะเลิกละเมอและร้องไห้
ขอบใจนะคนดี... ฉันพร้อมเป็นน้องพี่กับเธอ
จะคอยดูแลกันเสมอ.. เผลอเผลอก็เมากัน!?!
ขอโทษนะที่โทรไป....จะอย่างไรก็เคยคุยกัน
หากวันที่ไม่มีฉัน....ขอเธอนั้นอย่าเสียใจ
จะด่าว่าเหี้ยก็เชิญ..... เพราะฉันเผอิญเมาว์
บทสุดท้ายของความเหงา..... ก็คือเราทั้งสองคน

๒ ความคิดเห็น:

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ฮ่า ๆ คิดถึงๆ สบายดีป่าว

หนาวแล้วรักษาสุขภาพนะ *0*

ปล.จะคอยดูแลกันเสมอ..เผลอเผลอก็เมากัน!?!



ขี้เกียจบอก

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ชอบว่ะ

ชอบบบบ

จิงๆ

ชอบเทอด้วย

แต่เทอชอบกวนตีนนน