มึง? ตอนเที่ยงกู ออกไปอ่านหนังสือที่ร้าน ฆฺิโณคุณิย่า มา
ไปแกะหนังสือของทางร้านที่คลุมพาสติกเอาไว้ แอบแกะได้ยินเสียง
กากๆแก็กๆด้วย สนุกดีต้องมองซ้ายแลขวาก่อน มันคงไม่ใช่เรื่องผิดอะไรมากมายใช่มั้ยมึง แต่วิญญาณกบฎเข้าสิงอยากทำอะไรตรงนั้น
ความเป็นจริงร้านเค้ามีพนักงานคอยบริการ แต่กูเกรงใจและอยากทำเรื่องอะไรแบบนี้ดูบ้าง มันอาจไม่ถูกต้องนะมึงแต่มึงลองทำดู?บางครั้งลองทำความผิดอะไรแบบนี้ดูบ้างก็ได้ วิญญาณขบฎได้ไม่ตายจากไปไหน
ภาพ ในหนังสือสวยงามตามแบบฉบับเฉพาะตัว พิมพ์สีสดอย่างดี
น่าสะสม เก็บไว้ดม และ จินตนาการตามโอกาศเอื้ออำนวย
แอบอ่านไม่นานนาที
กูก็ถือหนังสือจะไปจ่ายตังคฺ์ คราวนี้ซวยแล้วมึงเอ้ย ในกระเป๋าตังค์ไม่มีตังค์ เออมีมี แต่ไม่พอหว่ะ(ครับ) ทำไงดีล่ะ จะยืมแคชเชียร์หน้าหวานก็คงไม่สะดวกจะให้ ไม่หน้าแตกหรอกมึงเรื่องเล็ก กูไม่เคยไปโกงเงิน หรือไม่จ่ายภาษี สรรพกร ไม่มีเงินมันเรื่องปกติหว่ะ
จำเป็นต้องคืนหนังสือเค้าไปก่อน บอกเค้าตามตรงว่าต้องไปหาเอทีเอ็ม และไม่ได้เอ่ยวาจาไปแบบนั้น
"ใช้บัตรเครดิตได้นะค้่า." เอาแล้วไง ความหวังดีจากจิตใจสำหรับแคชเชียร์คนนั้นกลายเป็นมีดเล่มใหญ่เผาไฟกรีดทะลุเข้าไปถึงหัวใจเข้าให้แล้ว
"ไม่มีครับ แฮะ แฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
"'งืม งั้นเขียนรายชื่อหนังสือไว่ก่อนก็ได้ สะดวกเมื่อไหร่ยินดีคะ"
แฮะ แฮะ ครับ ขอโทษด้วยนะครับ
Graffiti Paris 2 110810 970894
ภาษาเทศที่เห็นคือชื่อหนังสือ ตัวเลขคือKeywordsกูก็ไม่แน่ใจคืออะไร แต่หากครั้งหน้ากลับมาหนังสือบังเอิญไม่อยู่ที่เดิม เค้าสามารถและยินดีเสียเวลาให้มึงได้ โดยไม่บาดหมางหรือ แอบด่ามึงลับหลัง
แต่กูว่า คนอยู่กับหนังสือ ทำงานหนังสือ แปลหนังสือ ออกแบบปกหนังสือ ส่งหนังสือ ขายหนังสือ คงไม่
ชอบการนินทาว่าร้ายหรอก เขาและเธอคงมีจิตใจดีและคงมี บัตรเครดิตหลายๆๆใบ
ส่วนแมวหมา แค่อยากอ่านหนังสือและไม่มีบัตรเครดิตใดใด
*เออมึง ขอโทษนะที่ใช้ภาษาแบบจริงใจ
และเอาขีดเส้นใต้ออกยังไงวะ กูตาลายชิบเผง
1 ความคิดเห็น:
เห็นโชว์รูปหน้าปก ไอเราก็นึกว่าซื้อมา
น้องจะได้ขอยืมไปดูบ้าง
แสดงความคิดเห็น