วันศุกร์ที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

เท้าไฟ


ก่อนวันประกาศผลรางวัลสุดยอด มีวงพนันเกิดข้ึนหน้าร้านลาบ ซกเล็ก บ้างว่าต้องเป็นสลัมด็อก
อีกคนหน้าขึงขังบอกมึงต้องดู เบนจามิน จากแก่ไปสู่เด็กก่อน หลายๆความคิดเริ่มขัดแย้ง
จำนวนเบียร์ในวงพนันเพิ่มมากขึ้นจาก สามขวดเพิ่มเป็นสามโหลแบบยกลัง ในที่สุดการเป็นกรรมการ
บวกสักขีพยานก็เป็นของผม วันนั้นผมไม่ได้สนใจแบบไม่รู้จักทั้งสองเรื่องจะไปสนทำไม ผมไม่ได้ดูหนังจาก
YOUTUBE และ การบอกลาโรงภาพยนตร์เล็กๆในห้างสรรพสินค้าได้ดำเนินมาเป็นเวลานานแล้ว
ผมเป็นคนกำหนดตารางเวลาเปิดปิดแอร์ เปิดไฟ หรือแม้กระทั้งหยุดสต็อฟภาพยนตร์ต่างๆได้เองระหว่าง
ปวดท้อง ผมเป็นคนเลือกภาษาได้เองว่า วันนี้จะดูแบบนั่งอ่านภาษาไทยหรือฟังชาวต่างประเทศพูดไทยอย่างชัดเจน  ผมไม่จำเป็นต้องปิดโทรศัพท์หรือเปิดสั่นเตือน ผมสามารถกดกลับไปดูฉากที่ประทับใจพร้อมจดถ้อยคำแสนเท่ไว้ใช้ในชีวิตประจำวันได้ ผมดูหนังจากร้านเช่าหรือไม่ก็หาซื้อdvdลดราคาเสมอๆครับ

ผมไม่ต้องอินเทรนอะไรกับชาวบ้านเขา ผมก็ยังมีลมหายใจ... และต้องติดตามผ่านตาแน่นอน

สลัมที่อินเดียผมว่า ดูดีมากกว่าความจริงอันโหดร้าย ผิดครับ!ไม่ต้องคาดการณ์ว่าผมเคยไปอาศัยที่นั้น
ความรู้สึกของหนังผมว่ายังไงก็คงไม่ร้อยเปอร์เซนต์กับความเป็นจริงของการดำเนินชีวิตมนุษย์
กว่าที่ผมจะ บรรยายความโง่บวกกับภาษาที่สับสน ทุกคนคงได้รับชมเรื่องนี้เรียบร้อยโรงเรียนอินเดีย
ไปแล้ว  สิ่งที่น่าสนใจสำหรับผมที่สุดคือการรอชม การเต้นรำของเอกลักษณ์หนังอินเดียว่าต้องมีสักฉาก
นำ้ตาแทบไหล มีจริงๆด้วย เป็นฉากแห่งการรอคอยจริงๆ แม้ว่าอาจจะรอนาน... เท้าไฟงดงามและตื้นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ผมให้รางวัลกับฉากนี้ห้าดาวไปเลยครับ เป็นห้าดาวสำหรับเบียร์สามลังที่ผมเป็นกรรมการ...
แหะๆ ๆตอนนี้น้ำลายจะไหล จริงๆ

ไม่มีความคิดเห็น: